Asteazken honetako batzar irekian, artistek eta auzokideek eskultura eraistea saihesteko irtenbidea adostu dute, udal-baimenik lortu ez ostean
DURANGO | Ez da egurra eta iltzeak soilik; Madalenosteko egurrezko Mikeldiak auzo baten borondatea irudikatzen du. Hala ere, ikur honek egunak zenbatuta ditu bere jaiotze-plazan. Asteazken honetan egindako batzar irekian, tentsio eta sentimendu artean, behin betiko erabakia hartu zen: eskultura maiatzaren 23an eramango dute institutuko jolastokira, honela, dotb.eus-ek iragarritako eraisketa ziurra saihestuz.
Atzoko eztabaidaren garrantzia ulertzeko, atzera begiratu behar da. Mikeldi hau ez zen kanpoko lantegi batean egin, ezta udal-enkargu baten bidez ere. Eskuahaldunak elkarteko artistek eta auzokideek eskuz eraiki zuten, auzoak bere espazioa berreskuratzeko prozesu parte-hartzaile baten bidez.
Guillermo Olmo elkarteko presidenteak gogorarazi zuenez, proiektua “auzoarentzat gureak diren espazioak berreskuratzeko” beharretik sortu zen, “administrazioak askotan ahazten dituen guneak”, hain zuzen ere. Bere hitzetan, kultura ez da bakarrik “kontsumitzen den zerbait”, baizik eta “guztion artean egiten eta eraikitzen dena”.
Asteazkeneko saioa bi errealitateren arteko talka izan zen. Alde batetik, Udalaren jarrera teknikoa. Mireia Elkoroiribe alkateak argi utzi zuen segurtasuna ezin dela negoziatu. Udal txostenen arabera, egiturak —hasieratik izaera iragankorra zuena— arriskuak zituen: umeak barrura sartzen ziren eta ez zegoen arkitekto batek sinatutako egonkortasun txostenik.
Horri, lurraren jabetzaren arazoa gehitu zitzaion. Plaza erabilera publikokoa izan arren, lursail pribatua da, eta Udalak jabeen (etxeetako bizilagunen) baimen esplizitua behar du eskultura bertan mantentzeko. “2024ko martxoaz geroztik adostuta genuen 2025eko urtarrilerako kendu behar zela”, azaldu zuen alkateak, elkartearekin izandako mezuak erakutsiz.
Artisten azken ahalegina
Artistek eta auzokide batzuek azken proposamen bat luzatu zuten: Mikeldi gutxi batzuk mugitzea, auzoan bertan dagoen udal-lurzoru batean kokatzeko. Hala ere, txosten teknikoen faltak eta eraisketa arriskuak proposamen horrek aurrera ez egitea ekarri zuen.
Olmok administrazioaren kudeaketa kritikatu zuen, gauzen balioa “termino ekonomikoetan soilik” ikusten duelako, baina eskertu egin zuen “komunitate antolatuaren indarra”, eskultura erabat suntsitzea ekidin duelako.
Azkenean, batzarrak institutuko jolastokira eramatea onartu zuen. Maiatzaren 23an, auzoak bere egurrezko Mikeldia galduko du, baina auzoak elkarrekin zerbait eraiki izanaren esperientziarekin geratuko da. Del Olmok amaieran esan bezala: “Hemendik aurrera, leku hau zuen da. Bete ezazue bizitzaz, ideiaz eta proposamenez”.
Mikeldi mugitu egingo da, baina Durangon espazio publikoaren erabilerari buruzko eztabaidak bizirik jarraitzen du.
