Nortasunaren bikoizketa jorratzen duen obra, ama-alaben arteko harreman urrunei buruzko hausnarketa umorearekin uztartuz
DURANGO | 2026 iritsi da eta San Agustin kultur guneak bere teloia altxatuko du antzerki programazio zabalarekin. Igande honetan, 19:00etan, hartuko du agertokiak Tanttakaren eta Zentro Dramatiko Nazionalaren lehen lana: “Badakizu plastikozko loreak ez direla inoiz bizi izan, ezta?”.
Mireia Gabilondoren zuzendaritzapean, Telmo Irureta, Aitziber Garmendia eta Mireia Gabilondo aktore ezagunek hiru pertsona bizi dituzte, edo lau: Luciak zaldi depresio bat du eta esperientzia bikario bat bizi du Yoldiren bitartez, adimen urritasuna duen gazte zoragarri baten bitartez. Yoldik José Manuel psikoterapeuta ospetsuaren landareak zainduko ditu. Psikoterapeuta horrek erabateko mendekotasuna izango du garun-paralisiagatik. Psikiatrarekin bakarrik hitz egiten du Alexarekin, adimen artifizial batekin, duen harreman estuaz. Martina, psikiatra, pelin misantropa bat. Ezin du bizitzarekin. Ezin dio bere alaba Luciari lagundu.
Jakina, hiruretako inork, barkatu, lauk, ez daki ezer gainerakoei gertatzen zaienaz, ezta haien desilusioez eta sekretuez ere, baina bada zerbait eztabaidaezina: bizitza honetan gertatu zaien gauzarik onena elkar ezagutzea izan dela, eta haien bideak gurutzatzea.
